#verlorenweddenschapnafouteavond

The day after.

Verloren omdat ze blijkbaar dacht volgens het principe, de laatsten zullen de eersten zijn: ik dus.

Gewonnen omdat ze gewoon altijd chance heeft: Nora.

Inzet:




Zilveren medaille:





 Ierland sucks. 

#fouteavond

Wijle zijn er klaar voor.  

12 points for the catering en de wenkbrauwen van Roberto.

de lentefeestkaartjes van Nora

De hele reeks. Ik kon niet kiezen.

het verhaal van de valies

Ik ga hier een mooi verhaaltje vertellen over vriendschap, liefde en toevalligheden.




Eergisteren was er hier een klein feestje.
Eerst was er het welkomstwoord van het kind des huizes.



Daarna heeft haar moeder geprobeerd om een tekst te lezen over een meisje dat groot wordt in een wereld die niet altijd even vriendelijk is. En dat meisje krijgt daarom een valies mee met allemaal *snif* goeie dingen als eerlijkheid, respect, zelf*snif*vertrouwen en zo van die dinges *snifsnif*. Dat valiesje geraakt nooit leeg. En op het einde van het verhaal maakt het meisje *snif* nog hele verre reizen. *snotter*

Plots staat de meter recht en komt aangelopen met 2 cadeaus. Eentje voor mij en eentje voor Nora. Dat van mij was - ik snap niet waarom - een doos kleenex en dat van Nora...




Had ze me daar een tekst geschreven? 2 A4tje's vol met mooie woorden over vriendschap en echo's en meterverzoekjes en over valiesjes gevuld met waarden en al. Het was geeneens afgesproken.  En de valies... zo mooi en zo vol liefde. *waarismijncadeau?*






's Avonds in bed zei Nora: Dat betekent dat Hilde heel veel van mij houdt, hè mama. *snotter*

Mar het was niet allemaal komkommer en kwel. Er werd ook gefeest. En gegeten want de eigenhandig geknede 8 kilo gehakt tot hamburgers moesten op. Dubbel feesten want Ella is een elf geworden.



Sommigen kregen het warm. Anderen wat friskes.







Maar de warmte zat vanbinnen.  Mijn hart had geen koebeest nodig.


OOOHH.

vet vetter vetst

Voor al mijn plaatmaten. 

de vereniging

En nu eens beginnen met de boodschappenlijst. En tafels zoeken. En servies. En glazen. En goei weer. 

the missing chicken

Die gaan allebei zo content zijn als ze mekaar gevonden hebben...



Kippen zijn niet mijn specialiteit dus heb ik mij schaamteloos laten inspireren door M. D. Esperanza. 
En haar tomaten hou ik voor op de BBQ. 

buig en kniel

Zo met wat vrouwmensen een paar halve dagen praten over diafragma, cadrage, belichtingscompensatie,  compositie en focuspunten is echt heel plezant. En blijkbaar ook interessant. Ben eens benieuwd wat ze er nu van gaan bakken. Binnen een half jaar is't exaam! AHA!

Focuspunten dus...



En hoe die te verleggen...



Ik kreeg ze op hun knieën. Ik kreeg ze zelfs plat op hun buik. 





Eentje wou niet. Ze wou wel nog raprap iets bijleren voor heel binnenkort.



Ik ben echt heel benieuwd naar het resultaat. Ook van de foto's.

Binnenkort nog een 2-delige workshop. Meer info op de feestboek. Daar is't ook plizant.

de imaginaire kip

Uzelf overtreffen is niet altijd even gemakkelijk. Ik ben er nog altijd van overtuigd dat ik de vorige keer de schoonste lentefeestkaartjes ooit heb gemaakt. De druk is dus groot en de deadline kort. Nog... minder dan 2 weken. 

Nora is een geweldig kind. En de grotelentefeestcadeau die ze het liefst wenst zijn kippen. We hebben effe getwijfeld om toch maar aan te dringen op een Wiikip ofzo of iets anders virtueels maar dat vreet zoveel batterijen hè. Kiekes dus. 

De kip op de kaartjes is nog wat verlegen. Binnenkort zal ze wat meer op haar gemak zijn. Geduld.

spring is in the vase

Bloemekes in een vaas. Keisoft en al. 






Voor ander groot nieuws moet ge daar maar eens gaan kijken. De moeite. Ik ga weer mogen uitkijken naar nachtelijke skypemomenten en hopelijk ook logementen op Kemping Zsazsa. Graag met een croissantje en aardbeiconfituur en een pistolet met goei boter en een schelleke kaas. Koffie met een wolkje melk. Of opgeklopte melk mag ook. Ik ben niet moeilijk.